15 04 2015

SAVRULURKEN KAR/ arif damar

SAVRULURKEN KAR

 

Kar savrulurken 
Günler günlerdir aralıksız 
Ben de savrul savruluyorum 
Yetmiş yılın ötesine 
İki kardeş yan yanayız 
Bir sac mangalın önünde

Uzatmışız ellerimizi 
Arada karıştırıyoruz 
Soğuk çok soğuk küllerini 
Tek kıvılcım bile yok 
Çekmiyoruz yine de

Anamız ayakta 
Bakıyor pencereden 
Kar savrul savrulurken 
Güneş açıyor birden 
Birden bir ses bir avaz 
Esmer bir yüz 
Sokaktan geçip giden

Pamuk attıran 
Pamuk attıran

Anamız konuşuyor kendi kendine

Sen de aç ben de aç 
Gel sevişelim hallaç

Şiiratı, Yaz Kitabı 2004

3
0
0
Yorum Yaz